با توجه به شرایط حاکم و ضرورتِ تداوم آموزش در بسترهای مجازی، مدرسه ما با هدف کاهش آسیبهای ناشی از دوری دانشآموزان از محیط های آموزشی، طرح «کلاس در فضای باز» را اجرایی کرد.
این اقدام با رعایت کامل پروتکلهای ایمنی، به منظور حفظ سلامت روان دانشآموزان و تقویت مهارتهای اجتماعی آنها طراحی شد. از نگاه ما، کلاس مجازی ابزاری برای انتقال محتواست، اما کلاسِ حضوری (حتی در فضای باز) بسترِ رشدِ شخصیت و تعاملات اجتماعی است. این تجربه نشان داد که با مدیریت صحیح و بهرهگیری از فضاهای باز، میتوان میانِ «محدودیتهای ناخواسته» و «حقِ آموزش باکیفیت» تعادلی پویا ایجاد کرد.
