برنامه آموزشی و باورهای زیربنایی

برنامه آموزشی

امروزه به واسطه­ ی «جهانی شدن»، سرنوشت تمامی افراد، سازمان­ها و حکومت­ها بیش از پیش به یکدیگر گره خورده و تأثیرات این فرایند بر تمامی حوزه­های فعالیت بشری، غیرقابل ­انکار گردیده است. در ادامه و به دنبال طرح مفهوم «شهروندی جهانی» انتظارات جدیدی از آموزش و پرورش به عنوان عامل معنابخش به زندگی افراد و وسیله ای برای پرورش شخصیت انسان و رفع نیازهای اجتماعی، شکل گرفته است.

در دبستان مفید قم اهداف برنامه درسی به شکلی تدوین شده است که فرد و دانش آموز برای آینده خود و زندگی کردن در اجتماع آماده گردد. این مسأله نه تنها با هدف ارتقاء زندگی افراد جامعه در نظر گرفته شده است بلکه به منظور رونق محیط کسب و کار و در نتیجه رشد و توسعه کشورها لحاظ گردیده است. در دبستان مفید، مفهوم”مدرسه زندگی” ضمن بهره‌گیری از تجربه های بین المللی با معنایی متناسب با  مفاهیم فرهنگی و بومی کشورمان مطرح می گردد.

دبستان مفید با رویکرد “مدرسه زندگی” نهادی زنده، پویا و تعالی یابنده است که همه‌ی عناصر انسانی آن در تعامل خلاق و فعال با یکدیگر، در مسیر حیات طیبه و به سوی رشد فکری، ایمانی، علمی، عملی و اخلاقی در حرکت و مجاهدت می‌باشند.

دبستان مفید با رویکرد مدرسه زندگی مدرسه ای است زنده، بانشاط و پویا که هدف آن زمینه سازی برای تربیت انسان هایی است که با انتخاب خویش در زندگی خود در همه ابعاد (مادی و معنوی، فردی و اجتماعی) بالنده، موفق و اثرگذار باشند.

دبستان مفید با رویکرد “مدرسه زندگی” فرصت و امکانی برای شکوفایی استعداها، رشد و تحقق بخشیدن به اهداف و آرزوهایی است که هر فرد را به تناسب تفاوت‌ها و نیازهایی که دارد آماده بهتر زیستن می کند. این مدرسه، ترجمان زندگی معنادار و نشاط آور می شود به گونه‌ای که نمی‌توان میان آموختن و زیستن تمایزی قائل شد.

دبستان مفید با رویکرد مدرسه زندگی مدرسه‌ای است پویا و بانشاط در راستای برخورداری از حق آموزش و ارتقای فردی دانش آموزان  که در آن زندگی برای آینده توقف پیدا نمی کند و کیفیت لحظه برای آینده فدا نمی شود. در این نگاه ارتقای فرد بدون پذیرش مسئولیت اجتماعی غیر ممکن است. انتخاب فردی، توجه به تفاوت های فردی و یادگیری مهارت ها برای کاربست در زندگی از ابعاد مهم برنامه درسی در مدرسه زندگی است.

باورهای زیر بنائی و اصول یادگیری

 

  • انسان‌ ذاتاٌ یادگیرنده است و تمایل به یادگیری دارد؛ یادگیری برای او یک فرآیند ضروری،‌ فطری،‌ مستمر و مادام‌العمر است.
  • انگیزه‌های درونی زیربنای یادگیری معنادار و عامل تکامل انسان است.
  • یادگیری از جنس انتقال دانش‌ نیست؛ بلکه یک فرآیند ساخت معنا توسط یادگیرنده است.
  • هر یادگیرنده یکتا و با دیگران متفاوت است؛ یادگیرندگان به روش‌های مختلف و با سرعت‌های متفاوتی یاد می‌گیرند.
  • یادگیری به توانایی برقراری ارتباط بین دانش‌ و تجربه‌های پیشین با تجربه‌ها، اطلاعات و مفاهیم جدید وابسته است.
  • یادگیری بطور جدی متأثر از روابط اجتماعی است؛ ما با دیگران و از طریق آن‌ها بهتر یاد می‌گیریم.
  • انسان به مثابه‌ی یک کل یکپارچه متشکل از ذهن، بدن و روان است.
  • یادگیری با ایجاد تجربه‌های هدف‌مند و معنادار، مؤثرتر است.
  • یادگیری مبتنی بر فرهنگ است.
  • بازاندیشی و فراشناخت، برای شکل‌گیری فهم و یادگیری عمیق ضروری است. وقتی که یادگیرنده از شیوه‌ی تفکر و یادگیری‌ش آگاه باشد (فراشناخت داشته باشد)، کنترل بیشتری بر یادگیری خودش خواهد داشت، بنابراین یادگیری‌اش تسهیل می‌شود
  • یادگیری پیچیده و غیرخطی است. سطوح مختلفی دارد و به تلاش و مداومت در طول زمان نیاز دارد.
  • فرآیند‌های یادگیری به اندازه‌ی هدف‌ها اهمیت دارند