يادگيري ادبيات فارسي وسيله اي است كه دانش آموز با آن تجربه هايش را نظم مي دهد و اطلاعات حاصل از واقعيت هاي جاري پيرامون محيط زندگي اش را با واحد هاي زباني كلمه ها، جمله ها و گزاره ها در مي آميزد و با آن گستره ي انديشه خود را وسيع مي كند. بنابراين مي توان گفت كه يادگيري ادبيات فارسي از نخستين سال هاي زندگي به صورت شفاهي و از طريق «شنيدن، گفتن» شروع شده و در دبستان مراحل آن با رمزگشايي واژه ها و خواندن و نوشتن ادامه مي يابد.