مراسم 22 بهمن

کدامین نغمه می ریزد،

کدام آهنگ آیا می تواند ساخت،

طنین گام های استواری را که سوی نیستی مردانه می رفتند؟

طنین گام هایی را که آگاهانه می رفتند؟

دشمنانش، در سکوتی ریش خند آمیز،

راه وا کردند.

کودکان از بام ها او را صدا کردند.

مادران او را دعا کردند.

پیرمردان چشم گرداندند.

دختران، بفشرده گردن‌بند‌ها در مشت،

همره او قدرت عشق و وفا کردند.

آرش، اما همچنان خاموش،

از شکاف دامن البرز بالا رفت.

وز پی او،

پرده های اشک پی درپی فرود آمد.»

بست یک دم چشم هایش را عمو نوروز،

خنده بر لب، غرقه در رویا.

کودکان، با دیدگان خسته و پی جو،

در شگفت از پهلوانی ها.

شعله های کوره در پرواز،

باد در غوغا.

“شام گاهان،

راه جویانی که می جستند آرش را به روی قله ها، پی گیر،

باز گردیدند،

بی نشان از پیکر آرش،

با کمان و ترکشی بی تیر.

آری، آری، جان خود در تیر کرد آرش.

کار صدها صد هزاران تیغه‌ی شمشیر کرد آرش.

تیر آرش را سوارانی که می راندند بر جیحون،

به دیگر نیم روزی از پی آن روز،

نشسته بر تناور ساق گردویی فرو دیدند.

و آنجا را، از آن پس،

مرز ایران‌شهر و توران باز نامیدند! +

ما نه آن‌روز که آرشِ اساطیری جانش را در تیر نهاد و مرز ایران را تا رود جیحون پهناور کرد به یاد داریم و نه آن مرز که نشانش درخت گردو بود، اکنون در سرزمینمان هست. کیلومترها از آن مرزِ میان توران و ایران، در سالیانِ درازِ بعد از آرش، عقب نشینی شده است. اما همچنان آرش اسطوره‌ی ایثار، آزادی‌خواهی و مردانگی است و تا ابد نیز هست.

برای ما ٢٢ بهمن و آرمان‌ش نیز همین حال را دارد، با یک تفاوت! آن اسطوره بود و این حقیقت محض! آن نَقلی افسانه‌ای و این برگی از زندگی ما، پدر و مادر و فرزندانمان!

حال و هوای امروز بسیار متفاوت از آن روزها است. در نهایت آن آرمان‌ها نایستاده‌ایم اما ٢٢ بهمن را روز رهایی و استقلال ایران و ایرانی می‌دانیم. روز بازشناسی هویت ایرانی ـ اسلامی. روزی که مردم ایران تصمیم گرفتند بعد از آن با سرافرازی و مهربانی با دنیا ارتباط برقرار کنند.

از این رو بود که در شورای تربیتی مدرسه پیشنهاد مراسم آشنایی با اقوام ایرانی و ملل جهان برای بزرگداشت روز 22 بهمن تصویب شد. ابتدای صبح جشنی داشتیم با برنامه‌های متنوع و شادی چون: نقل خاطرات جالب توسط پدربزرگ‌های دانش آموزان از روزهای انقلاب، مسابقه‌ی چون و چرا، کلیپ دوبله‌ی طنز دانش آموزی و ….

اما شاید مهم‌ترین بخش، ارائه‌های دانش آموزی بود. در سه سانس، هر سانس 10 اتاق داشتیم با ارائه‌هایی که دانش آموزان درباره معرفی اقوام ایرانی و ملل جهان بصورت انفرادی یا گروهی آماده کرده بودند. این کارها با راهبری دبیران مطالعات اجتماعی و زبان انگلیسی توسط دانش آموزان آماده شد. جالب‌تر اینکه 14 کار از میان این 30 کار به زبان‌های انگلیسی و عربی ارائه شد.

  سانس اول سانس دوم سانس سوم
اتاق موضوع ارائه ارائه‌دهنده(گان) زبان ارائه موضوع ارائه ارائه‌دهنده(گان) زبان ارائه موضوع ارائه ارائه‌دهنده(گان) زبان ارائه
1 ترکیه شیخ الاسلام انگلیسی کانادا اکبری انگلیسی غذاهای ایران و آمریکا گلزارنیا انگلیسی
2 کاشان جعفری و کرباسچی فارسی ژاپن سید مهدی انگلیسی السوریه جعفری و شهداد عربی
3 اسپانیا سیدمعصومی انگلیسی فرانسه میرشجاعی، چگنی زاده انگلیسی شوش کاویانی فارسی
4 ژاپن برناثون انگلیسی انگلستان مظاهریان انگلیسی خرم آباد احمدی نژاد فارسی
5 خراسان جنوبی احمدی فارسی کردستان الهی فارسی شیراز ذوالانواری فارسی
6 خرمشهر اسلامی و خلیلی فارسی یزد هوری و مجیدفر و محمدی خواه فارسی اهواز اسماعیلی فارسی
7 کرمان لواسانی و عظیمی و سیدمهدی فارسی موسیقی فولکلور آذربایجان فریار موسیقی زنده گیلان سلیمی و نصیری فارسی
8 موسیقی فولکلور خراسان امان پور موسیقی زنده همدان امان پور فارسی اردستان شفیعی فارسی
9 چین نادعلیان فارسی انقلاب فرانسه اعتمادی و گروه انگلیسی العراق احمدحسین عربی
10 انقلاب فرانسه پویان و گروه انگلیسی انقلاب فرانسه وجدانی و گروه عربی انقلاب روسیه بطحایی و گروه انگلیسی

در ادامه کلیپی از بخشی از ارائه‌های دانش آموزی ۲۲ بهمن را شاهد خواهیم بود.

+قطعه‌ای از شعر بلند زیبای سیاوش کسرایی، سروده در اسفند ١٣٣٧ هجری شمسی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *